Naar fotobesteloverzicht >>    ( foto in winkelwagen)
Van hoge kwaliteit en aangenaam goed, Klas Vijf dus?
zaterdag 13 februari 2010 08:45
VELP - Guus Dijkhuizen heeft elke keer een voor de hand liggende titel voor zijn tentoonstellingen in galerie Klas Vijf in Velp. Er zit meestal ook iets logisch in. Dat hij met zijn galerie neerstreek in de vroegere 5e klas van de school aan de Oranjeweg komt terug in de naam van de galerie. En soms heten exposities gewoon de eerste van 2010...Zoals nu.

Van hoge kwaliteit is een kwalificatie die je als kunstliefhebber in eerste instantie prikkelt. Dit keer zijn er drie kunstenaars die hun werk tentoonstellen. Het zijn Loes Kagenaar met prachtige keramische objecten. Huizen waarin mensen wonen. Echt , door de tijd en de elementen getekende lemen muren met vierkante openingen, waar je een groep van die keramiekmensen ziet staan. De strakke rechthoekige en vierkante vorm van haar objecten houdt een wereld van leven, tekens, lijnen en kleuren bij elkaar, als stevig fundament. Bolwerken uit de archeologie lijken het wel.

Lex Loman is de andere kunstenaar en hij schildert. Hij heeft iets met mensen, die in een flits worden vastgelegd in verf. En dan valt het op dat zijn mensen in hun eigen binnenwereld blijven. Ze kijken je niet aan. Hun ogen zijn ook niet gemaakt om naar te kijken. Het is wel een portret maar eigenlijk een beeld van overgave. Van opgaan in een gevoel. Loman betrapt ze op een ultiem en intiem moment. In hun eigenheid. Kwetsbaarheid. Het zijn schilderijen die je wijzen naar herkenning en verbazing tegelijk. En tenslotte worden ze je vertrouwd en dierbaar omdat ze een vorm van waarachtigheid presenteren, die zeldzaam lijkt in ons tegenwoordige bestaan.

De derde exposant is Pieter van de Pol. In zijn atelier in Oosterbeek leeft hij zich uit in tekeningen, houten beelden en ruimtelijk werk, schilderijen ook, maar dan wel op een manier, die bij een letterlijk beeldend geïnspireerde kunstenaar past. Een beeldhouwer? Pieter verlegt altijd zijn grenzen. Bij Klas Vijf zie je in ieder geval gebeeldhouwde schilderijen, die bestaan uit een schildersdoek, gips, van dat doorzichtige acrylspul waarmee je in de badkamer reparaties doet en vilt. En op dat vilt is een portret gezet. Met inkt denkt ik. Lekker in dat harige materiaal ingewreven. Gezichten en menselijke vormen zoals Krin Rinsema dat doet in haar etsen. Van eenzelfde serene en afwezige sfeer. En gevat in een wereld van witte stilte. Van witte verf, witte gips. Ingebed in hun eigen witte reliëf. Intrigerend stil.

Maar dan zie je tegelijkertijd aan een andere wand een menspersoon in een bloemetjesjurk. Gezien de stakerige armen en benen en een schonkig hoofd lijkt de persoon van het mannelijke geslacht. Zo. Dat is dus een raar schilderij in feite. In ieder geval niet doorsnee. En dat project wat Van de Pol gaat doen met als onderwerp de dichter Rainer Maria Rilke dan? Ook niet doorsnee, maar daarom doet Pieter van de Pol ook van dit soort projecten; omdat het niet doorsnee is.

Te zien t/m 7 maart in Galerie Klas Vijf, Oranjestraat 36 d Velp. Info via www.klasvijf.nl

Hanneke Oberink

Foto: Werk van Pieter van de Pol in Galerie Klas Vijf in Velp.