zaterdag 6 februari 2010 09:17
OOSTERBEEK - Ze was een stille kracht in een Gelders bos, schreef Maarten Beks ooit naar aanleiding van een expositie. Haar werk vroeg in ieder geval om toewijding; haar leven was daar helemaal aan gewijd, aan de haast onderhuidse krachten van de natuur. Haar manier van expressie had te maken met de onophoudelijke veranderingen in het leven, vooral die in de natuurlijke biotopen als basis voor elk leven.

Vadaag, woensdag 4 februari is het werk van Elska 't Hoen opgehangen in de galerij van het gemeentehuis in Oosterbeek als hommage aan de in september vorig jaar overleden beeldend kunstenares. De tentoonstelling duurt tot 18 maart. Op woensdag 10 februari vindt er een officiële opening plaats om 15.30 uur, begeleid door fluitmuziek.

Elska 't Hoen kwam in 1987 in Oosterbeek wonen en werken. In feite heeft ze na haar academietijd in Rotterdam langzaam maar trefzeker haar eigen stijl ontwikkeld. Een lange leerschool, die een kunstenaar moet gaan, namelijk: leren zien, zei de voormalig directeur van Boymans-van Beuningen, Ebbinge Wubbe ter gelegenheid van de opening van een expositie van Elska's werk in de jaren '70. Wat Elska inspireerde was vooral 'muziek voor het oog' om via deze poëzie van kleuren en vormen te transformeren naar een spirituele manier van kijken.

Het waren aanvankelijk aquarellen die ze componeerde in lichte en transparante kleine toetsen. Een mozaïek van puntjes verf die tezamen bouwstenen werden van het grotere geheel. De open witte ruimte tussen de kleurpuntjes en vlakjes blijken dan volledig mee te doen in het kleurrijke gefluister van groenen, gelen, rozen

Elska werd geboren in Indonesië en daardoor had ze een speciale relatie met de mystiek van bij voorbeeld wajangpoppen, waarbij het oosterse schimmenspel onderliggende universele energieën symboliseerde. Dit werk was als tintelingen van een kleurenspel. In een latere periode gebruikte ze gouache en tempera, alsof ze meer overtuigd werd van de oerkrachten van haar onderwerp. Daardoor ontstond er een nadrukkelijker geheel met een sterk kleurenpalet, zonder dat het uitgangspunt voor haar veranderde: 'een bewogen wereld waarin die beweging als vanzelf aanwezig is zonder klaroengeschal. Schoorvoetend bouwde Elska verder aan haar eigen opdracht. ,,Mijn schilderijen zijn een groot avontuur, een mooie reis", vatte ze haar werk zelf samen. Tijdens lange eenzmae wandelingen verkende ze de natuur, het landschap ook vooral in de omgeving van Oosterbeek. Nog later begon ze met olieverf te schilderen. Bijna alsof ze zich dan pas bewust is van de onsterfelijke natuurkrachten van landschappen, die ten grondslag liggen aan alle leven. Daarom vond je in haar schilderijen geen vloeiende lijnen, maar kleurnuances, die voetje voor voetje, vlakje voor vlakje en veegje voor veegje, als muziektonen van een symfonie tot een ordening komen.

Hanneke Oberink

Foto: Elska 't Hoen bij één van haar schilderijen in 2007 in haar atelier in Oosterbeek.