Lees voor

Theater en diner voor mantelzorgers

16-11-2011 15:47
0 reacties

OOSTERBEEK - ,,Mijn moeder is mijn grootste steun". De jongeman op het podium stelt het met trots. Hij vertelt over zijn ziekte en de rol, die zijn moeder als mantelzorger daarin heeft. Zijn verhaal wordt op indringende wijze door de leden van het Terugspeeltheater op de planken van de Concertzaal gezet. In het publiek wordt er heftig geknikt. De herkenning is duidelijk. Tijdens het door Kleyn Hartensteyn geserveerde diner worden ervaringen en tips uitgewisseld. De door het Steunpunt Mantelzorg georganiseerde activiteit binnen het kader van de Dag van de Mantelzorg, is duidelijk een succes.

door Mieke Mintjes

Een mantelzorger is geen beroepskracht, maar meestal iemand die een persoonlijke band heeft met degene die deze zorg nodig heeft. Hij of zij zorgt - zo nodig met behulp van professionele zorg - langdurig en onbetaald voor iemand die dit nodig heeft. Mantelzorg vraagt vaak jarenlange inzet. Bijvoorbeeld in het geval van het echtpaar Robbers uit Heelsum. ,,Mijn man zorgt nu bijna twintig jaar voor me," zegt de door reuma getroffen mevrouw Robbers. Hoewel er aanpassingen en hulpmiddelen in huis aanwezig zijn en zij zelf doet wat ze nog kan doen, komt toch een groot deel van de zorg op haar man neer. ,,Zoiets sluipt er geleidelijk in, maar het gaat prima. De toekomst baart ons wel eens zorgen. Wat als er mij iets overkomt. Ook de bezuinigingen stemmen tot nadenken", vertelt Robbers. Het echtpaar leidt ondanks de beperkingen een actief leven. ,,We genieten volop. Ik vind het normaal dat ik mijn vrouw mantelzorg bied. Het had ook andersom kunnen zijn."

Intens
Die gedachte werd werkelijkheid voor het echtpaar Van den Born uit Renkum. Tweeëndertig jaar was mevrouw Van den Born buitenshuis afhankelijk van een rolstoel. ,,Mijn man bood al die tijd mantelzorg en hielp ons gezin met drie kinderen draaiende te houden. Dat deed hij prima."
Zij vervolgt: ,,Nu de kinderen opgegroeid zijn, spreken ze hun waardering en trots hierover uit. Toen ik geen rolstoel meer nodig had, werd mijn man twee keer getroffen door een herseninfarct waardoor de rollen omkeerden en ik nu alweer zeven jaar zijn mantelzorger ben. We hebben een intense band. Wat hij al die jaren voor mij betekend heeft wil ik nu ook voor hem betekenen, want zijn zorg voelde ik echt als een warme mantel."